Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010

Η αληθινή μετάνοια


«…Η μετάνοια είναι ριζική αλλαγή όλης της ζωής, αναποδογύρισμα, επανατοποθέτηση, επαναπροσανατολισμός, άρνηση και μίσος του κακού, πλήρης αλλαγή νοοτροπίας, αγάπη ολοκάρδια του αγαθού και πιστή και υπομονετική ακολούθησή του.

Η μετάνοια δεν τελειώνει σε μία εξομολόγηση με λίγα έστω δάκρυα. Η μετάνοια δεν είναι αστραπή ή φωτοβολίδα, αλλά συνεχές, επίπονο έργο ζωής. Η εξομολόγηση δεν είναι πάλι απλή διαλογική συζήτηση, λύση αποριών, τυπική εξαγόρευση δυσκολιών που έχουμε με τους άλλους, που δεν μας καταλαβαίνουν και δεν μας αγαπούν τόσο. Η εξομολόγηση δεν γίνεται από καλή συνήθεια, για το καλό, για το έθιμο, από φόβο μη μας τιμωρήσει ο Θεός και λοιπά. Η εξομολόγηση είναι βαθειά ανάγκη της μετανοημένης ψυχής, ταπεινή κατάθεση του βάρους των πλημμελημάτων.

Δεν είναι σωστό ν’ αλλάζει κανείς συνέχεια πνευματικούς. Να έχει συγχρόνως δύο πνευματικούς. Να λέει λίγα εδώ και λίγα εκεί. Τούτο φανερώνει μεγάλη πνευματική ανωριμότητα, επιπολαιότητα και αστάθεια. Θέλει μια κάποια προετοιμασία η εξομολόγηση. Μη ζητώντας τον τέλειο και άγιο πνευματικό δεν πάμε καθόλου. Η αγιότητα δεν είναι μεταδοτική. Ο πιο άγιος πνευματικός δεν μπορεί να μας κάνει τίποτε αν δεν αγωνισθούμε. Μη νομίζουμε ότι ανεβαίνουν οι πνευματικές μετοχές μας με το να έχουμε ονομαστούς πνευματικούς, μάλλον αυξάνονται οι υποχρεώσεις μας και θα πρέπει να ελεγχόμεθα. Καλό είναι να ζητάμε τοκαλό και το τέλειο όχι όμως να πάσχουμε ως ατελείς και δεινοί ευσεβιστές . Μη φοβόμαστε να παραδεχθούμε την ήττα μας, την αδυναμία μας, την αμέλειά μας.

Δεν θα κατακριθούμε γιατί πέσαμε, αλλά γιατί δεν σηκωθήκαμε. Μόνο ο δαίμονας έπεσε και δεν σηκώθηκε ποτέ. Δεν θα κολασθούμε, αδελφοί μου, γιατί αμαρτήσαμε, αλλά γιατί δεν μετανοήσαμε. Η υγιής παραδοχή της αμαρτωλότητάς μας είναι πολύ σημαντική. Όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας αυτή την παραδοχή είχαν μόνιμα. Αυτό το συντετριμμένο πνεύμα πρέπει πάντοτε να υπάρχει στην καρδιά του μετανοούντος χριστιανού, πολύ περισσότερο κατά την ώρα της εξομολογήσεως. Μην αναμένουμε ανακριτικές ερωτήσεις, μη φοβόμαστε, μη δειλιάζουμε, μη ντρεπόμαστε, μην αναβάλλουμε, μη θεωρούμε αμαρτίες μόνο το φόνο και την κλοπή. Ούτε αδιάφοροι ούτε σχολαστικοί, ούτε φοβισμένοι ούτε ξεθαρρεμένοι. Θα μπορούσε κανείς πολλά να πεί επί του σοβαρού αυτού θέματος. Ας παρακαλέσουμε το Θεό να μας φωτίζει να αναχωρούμε από το εξομολογητήριο όχι με πρόσθετες αμαρτίες. Παρουσιάζοντας ακόμα κι εκεί προφάσεις και δικαιολογίες για τον καλό εαυτό μας και τον κακό κόσμο…»

Από το βιβλίο του Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου: « Ο όσιος τελώνης και ο άγιος άσωτος». Εκδόσεις ΕΝ ΠΛΩ.



χ.π





8 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πολύ καλό άρθρο.
Ευχαριστούμε χ.π.

Ανώνυμος είπε...

Σε ποιο σημείο από όλα να σταθεί κανείς;Σκέψεις για δική μας αυτοκριτική.Μεγαλώνοντας "συνηθίσαμε" ακόμα και την εξομολόγηση. Με την ευκαιρία της έναρξης του Τριωδίου, ας σκεφτούμε καλύτερα όλα αυτά που αναφέρει το κείμενο.

Ανώνυμος είπε...

Πολύ ωραίο χ.π
Μπράβο ξεκίνησες και αρθρογραφείς!τα σχόλιά σου πάντα ήταν πολύ βαθιά, προσεγμένα να μην προκαλέσουν έστω κι αν διαφωνούσαν!

Αναζητητής

Ανώνυμος είπε...

Θέλει πολύ υπομονή ο δρόμος της μετάνοιας, γιατι τα πισωγυρίσματα και οι πτώσεις είναι πολλές.Η απελπισία είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της.Καλό αγώνα!

Ανώνυμος είπε...

Θαυμάσιο κείμενο που με απλότητα και βάθος αγγίζει μια τόσο κρίσιμη για τον πιστό θεματική. Συχνά αντιμετωπίζουμε πολλά θέματα της πνευματικής μας ζωής με μια "μαγική" οπτική που είναι προφανώς λανθασμένη.
Καλή συνέχεια σε όλους μας.
γδμ

Ανώνυμος είπε...

Πάντως αυτό που λέει το κείμενο οτι πολλοί βλέπουν την εξομολόγηση μόνο ως συζήτηση ισχύει.Ακούω πολλούς γύρω μου να λένε:"δεν χρειάζομαι καμμιά προετοίμασία, για κουβεντούλα θα πάω".Λες και πάνε να βρούνε το φιλαράκι τους να πούνε τα νέα τους.Για να μην παρεξηγηθώ,πιστεύω οτι θα υπάρξουν βέβαια και φορές που θα πάμε και για συζήτηση, ανάλογα με το τι μας απασχολεί, αλλά μην αλλάζουμε όλο το νόημα της εξομολόγησης.Γιατί αυτό δείχνει οτι θέλουμε να αποφυγουμε το ψάξιμο του εαυτού μας και την παράλληλη έκθεσή του στο πνευματικό.Άρα πάμε έτσι για το καλό.Πρόσχωμεν, λοιπόν!

Ανώνυμος είπε...

Κατατοπιστικό και αρκετά διαφωτιστικό.

Ανώνυμος είπε...

Πολύ σοβαρό θέμα, που εγείρει πολλές και εύλογες απορίες. Θέμα τόσο δύσκολο όσο απλό ακούγεται και φαίνεται.
Για ακόμα μια φορά χ.π. μας αιφνιδιάζεις και μας προβληματίζεις με την επιλογή των κειμένων που δημοσιεύεις.
Ευχαριστούμε και καλή συνέχεια στον αγώνα όλων μας.

Αντιαιρετικά: Εκκλησία κι Αγία Γραφή (α΄)

Η Εκκλησία γέννησε την Αγία Γραφή. Αυτή είναι το περιέχον. Αυτή εγγυάται για τη θεοπνευστία της Γραφής. Αυτή κατοχυρώνει το κύρος της ...